Persoonlijk

Babbelgepraat #7

Hé hallo, ben ik weer! Het is ondertussen één maand en één dag geleden dat mijn laatste berichtje online kwam en dus leek het me de hoogste tijd om jullie weer eens een update te geven. In deze Babbelgepraat vertel ik jullie hoe het nu gaat én vertel ik iets meer over de reden waarom ik even afwezig was.

Misschien weet je het al, misschien wist je het nog niet (dan weet je het bij dezen), maar vandaag is het World Mental Health Day. De dag van de geestelijke gezondheid dus. Gezien het feit dat geestelijke gezondheid mij dagelijks bezighoudt kon ik deze dag niet onopgemerkt voorbij laten gaan. Bij dezen dus: World Mental Health Day. Zet het in je agenda voor volgend jaar!

Zoals jullie misschien wel hebben opgemerkt ben ik een maandje niet actief geweest in blogland. Dit had verschillende redenen en ik zal ze proberen een voor een helder uit te leggen (wish me luck!).

Studie

De vakantie is alweer even voorbij, mijn zomerstage is afgerond en de scholen zijn alweer even begonnen. Zo ook mijn school. Op 11 september had ik mijn eerste schooldag en 15 dagen later, op 26 september, was ik voor het laatst op school. Dit had verschillende redenen en was deels gepland. Omdat ik nog steeds niet voor de volle 100% belastbaar ben, maar wel gewoon stage moet lopen zoals ieder ander, ging ik op zoek naar een manier om mijn stage te kunnen lopen. Gelukkig had ik al snel iets bedacht waardoor dit toch mogelijk zou zijn en na overleg met school was het al snel duidelijk dat ik dit jaar langer stage zou gaan lopen en dat mijn studie thuisstudie werd. Dit betekent dat ik thuis ga leren voor mijn examens en ze dan wél op dezelfde momenten maak als mijn klasgenoten.  Dat wordt pittig, maar ik ga gewoon mijn best doen.

Stage

Vorige week maandag begon ik aan mijn ‘nieuwe’ stage. Hier zal ik tot en met eind juni blijven en hopelijk een hoop leuke dingen leren. De eerste week zit er al op en het is me zó goed bevallen dat ik heel veel zin heb om verder te gaan! (Net als bij voorgaande stages zal ik ook tijdens deze stage niet heel veel vertellen over mijn stage. Dit in verband met de privacy van zowel mijzelf als mijn stagebedrijf)

IMG_4937.a76ef047d8d24c03823acdf41c4ee7c8

Persoonlijk

Ja, tot zover de positieve updates, want mijn afwezigheid had niet alleen te maken met de drukte rondom bovenstaande dingen. Sterker nog: mijn leven zag er twee weken lang even anders uit dan normaal. Op 10 juli schreef ik een artikel over de twee zware weken die ik toentertijd achter de rug had. Ik schreef tevens een gedicht over een moeilijk moment waarnaar ik de meest lieve berichtjes van jullie kreeg. Zowel op mijn blog als privé kreeg ik onwijs veel lieve reacties. Waarvoor dank.

De afgelopen twee weken waren zwaar. Zwaarder dan de twee weken die ik in het vorige artikel beschreef. Waar ik in het vorige artikel nog probeerde het leven op te pakken en leuke dingen te doen, spendeerde ik de afgelopen twee weken intern bij de GGZ. Ik had een time-out. Een die hard nodig was, want ik kon niet meer.

Wat er aan vooraf is gegaan is deels weer te verwoorden met het gedicht dat ik al eerder deelde. Al kon ik toen wél overleven. Dat lukte nu niet meer in mijn eentje en dus koos ik eieren voor mijn geld en trok ik me even terug uit alle drukte en hectiek. Even niets meer, even tot rust komen en even wat meer intensieve begeleiding. Het was nodig.

En nu? Nu ben ik weer thuis, sinds zondag. Afgelopen zondag zijn er een hoop dingen gebeurd en gezegd waardoor ik het gevoel had niet meer op mijn plek te zitten in de kliniek. Ik heb daarom besloten mijn spullen te pakken en eerder naar huis te gaan. Mijn eigenlijke ontslagdatum stond gepland voor morgen. Ik ga morgen dan ook terug voor een ontslaggesprek. Ondertussen probeer ik het normale leven weer op te pakken, om te gaan met mijn gedachten en te verwerken wat er is gebeurd.

Al met al is het nogal wat en zal het wel even duren voordat ik alles een plekje heb kunnen geven, maar het zal ongetwijfeld goed komen. In the end, everything will be okay.

Nu begrijpen jullie hopelijk ook waarom ik tóch even aandacht wilde geven aan World Mental Health Day. Mentale problematiek is niet zomaar iets en geestelijke gezondheid is net zo belangrijk als lichamelijke gezondheid. Je hoeft je er niet voor te schamen. Mocht je op een gegeven moment vastlopen, praat er dan over. Zoek hulp: je bent het waard. Blijf er niet alleen mee lopen!

Met deze woorden wil ik deze Babbelgepraat afsluiten. Ik ben reuze benieuwd hoe het met jullie gaat, dus bij dezen vraag ik jullie ook direct: Hoe is het met jou? Laat het me weten!

Liefs, Celine

P.S. Ik zal de komende tijd nog wel even afwezig zijn in blogland. Als je vragen of opmerkingen hebt mag je ze ook altijd mailen!

 

14 gedachten over “Babbelgepraat #7

Laat een reactie achter

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s